Hergün bayrama açıyoruz gözlerimizi. Peronun heryanında bayraklar, Atatürk resimleri, pankartlar renkli flamalar. Bayram kıyafetleri ile yöneticiler. İstasyon hoperlöründen gelen marşlar, yöresel türküler. Mehteran, folklör gurupları. Gaziler. Kafalarda kalpak, göğüslerinde madalyalar. Kadro tamam. Resmi geçit başlıyor. Kimi yerde; öğretmenlerin ardında bayramın asıl sahipleri. Örgülü saçlarda renk renk kurdelalar, çiçekli tokalar, renkli formalar, kokartlı kravatlı hırkalar, bembeyaz yakalı mavi önlükler, sımsıcak gülücükler. Kimi yerde ayakta terlikler, omuzda boya sandıkları, kafada simit tepsileri, soğuk havada kısa kollu incecik t-shirt’ler. Biz alışığız bize bi şey olmazlar. Al yanaklı, kınalı dik saçlı, lastik ayakkabılı, örgü hırkalı kavruk kızlar, sımsıcak gülücüklar. Aynı parlak cin gözlerle bayramı seyrediyorlar.
Anılarında kalacak paylaşımlar için koşturuyoruz. Herbirimiz taze zihinlerde yer kapma yarışı içindeyiz. Bu şölen bitince, ardımızda binlerce bayram çocuğu bırakacağız. Şimdilik yolun yarısındayız, yarın sabah başka bir bayrama uyanacağız.
Rüyalarına gireceğiz belki; sesleneceğiz.
– Bugün bayram, erken kalkın çocuklar. Giyinelim en güzel giysileri...
